خدایا!

تمام کینه ها، خشم و نفرتها، دلخوریها و دلشکستگیهایم را به برف زمستان می سپرم تا با گرمای خورشید بهار آب شود و به عمق زمین فرو رود. مانند سبزه هایی که برای عید گذاشته ام و همواره رو به سوی نور قد می کشند و بزرگ می شوند، رویم را به سوی تو بر می گردانم و مهرت را و رحمتت را طلب می کنم. هر چند که بارها شک و تردید ایمانم را تکان داده و زشتیها و بی عدالتهای این دنیا عشقم را به تو پوشانده است. ولی باز در این بهار طبیعت که رویش و تکاپوی طبیعت را برای رسیدن به هدفی بزرگ و باشکوه دیده ام، گویا هستی درسی باعظمت به من داده است.

 شریعتی مولوی را ستایش کرده بابت این شعرش که لرزه بر جان آدم می افکند:

بیایید بیایید که گلزار دمیده است                      بیایید بیایید که دلدار رسیده است

بیایید، به یکباره،همه، جان و جهان را                به خورشید سپاریم که خوش تیغ کشیده است

امروز خون دادم. یکی چند وقت پیش بهم گفت:

این خونها می ره برای سربازهای آمریکایی توی جنگ عراق!

کمی فکر کردم: آیا خون دادن با این فرض درسته؟

زیاد طول نکشید که به نتیجه رسیدم و براه افتادم.

امروز صبح با حال بدی از خواب بلند شدم. دیشب خوابهای آشفته ای دیده بودم. تا الان که ساعت ۱۰:۴۳ دقیقه صبح است، سرحال نیامده ام. یه جورهایی سرم سنگین است و بی حوصله هستم. مثل همیشه خبرها را آنلاین چک می کنم ببینم بلاخره این اوضاع هسته ای، که قرار است جمله ای در موردش روی اسکناس ۵۰۰۰ تومانی چاپ بشود!!!!! و دستگیری فعالان زن و بازداشت طراح "سوالات دینی موهن" در ایران و فرار شهرام جزایری به کجا می رسد که در بی بی سی این تیتر توجهم را جلب می کند:

رسول ملاقلی‌ پور، کارگردان سينمای ايران در سن پنجاه و يک سالگی درگذشت.

حالم بیشتر گرفته می شود و قطره اشکی بر چشمانم می نشیند.

امروز فیلم "راجه در ایران" محصول بی بی سی را دیدیم. نگاه جالبی داشت. سعی کرده بود کمی انسانی تر به مساله ایران و فرهنگ ایرانی بپردازد. بد نیست شما هم یک نگاهی بیندازید:

http://video.google.co.uk/videoplay?docid=4679426685869498072